Stampaggio Plastica

Mam dziecko w szkole i będę się starać zawsze pamiętać by: 

PYTAĆ - je codziennie jak mu się powiodło w szkole. 

SŁUCHAĆ - uważnie, o czym mówi, kiedy ma problemy i śmiać się szczerze, kiedy jest rozradowany. 

CIESZYĆ SIĘ - ze wszystkich dobrych spraw, którymi ze mną się dzieli, martwić pomyłkami, pamiętając jednak, że każdy uczy się na błędach, że tylko z aktywnych działań czerpie się naukę życia - a więc będę zachęcać by szło do przodu, doświadczało, ponieważ w ten sposób czegoś się nauczy. 

WSPÓLNIE - z nim prowadząc dziennik rodzinnych wydarzeń, omawiać bieżące sprawy czytać głośno otrzymane listy. 

ZACHĘCAĆ - je, by było sobą i oczekiwać od niego tego, co w nim najlepsze. 

PRZYTULAĆ - je często, co najmniej raz dziennie, nawet, jeżeli jest już duże. 

UWAŻAĆ - za najwspanialsze dziecko w świecie, powiedzieć mu o tym i w ten sposób traktować. 

PRZYŁĄCZAĆ SIĘ - do niego, kiedy czyta lub się uczy; uczyć się samemu wszystkiego, co można zobaczyć, zrobić, osiągnąć i uświadomić sobie, że moje działanie przemawia bardziej niż to, co mówię, co nakazuję. 

NIE KRYTYKOWAĆ - zauważyć, kiedy jest schludne, kiedy samo założyło czyste ubranie, nie trzaska  drzwiami. 

DAĆ MU - możliwości, by samo decydowało o wielu własnych sprawach - choćby o tym, w co się ma ubrać. 

ROZWIESIĆ - jego prace ręczne, rysunki, testy, wypracowania, bohaterów i fotografie - aby wszyscy w rodzinie cieszyli się nimi wspólnie; zatelefonować do dziadków, by opowiedzieć o jego ostatnim osiągnięciu. 

CZĘSTO PYTAĆ - jego nauczycieli i trenera jak sobie radzi w szkole i w drużynie. 

ZGŁOSIĆ SIĘ - kiedy trzeba pomóc w szkole i tym utwierdzać je w przekonaniu, że jego szkoła, nauka są ważną sprawą i dla mnie. 

ZAPOMNIEĆ - o zmartwieniach i niepokojach osoby dorosłej, odprężyć się i cieszyć jego dzieciństwem,  pamiętając, że szybko mijają te lata, kiedy ono jest małym dzieckiem. 

UDZIELAĆ MU - często pochwał, każdego dnia powiedzieć coś miłego. 

DZIELIĆ SIĘ - z nim tym, co jest dla mnie ważne. 

CZASAMI - wyłączając telewizor po to, by z nim pomówić; zawsze porozmawiać podczas obiadu, przed pójściem dziecka spać. 

STWORZYĆ - mu sytuację, by czuło się pomocne w domu, by pomagało w gotowaniu, myciu naczyń, sprzątaniu, aby rozumiało, że jego obecność jest potrzebna i że na niego liczymy. 

CZEKAĆ - cierpliwie, aż skończy rozpoczęte zajęcie - może być dzieckiem powolnym, długo myślącym. 

PAMIĘTAĆ - że jestem jedną z najważniejszych osób w jego życiu, że moje cechy, mój charakter są dla niego wzorem, które może potem naśladować. 

ZAWSZE - mieć w pamięci, że razem idziemy przez życie i że moje dziecko jest dla mnie unikalnym darem od Boga.

Tekst ofiarowany rodzicom w szkole St. Jamesa w Toronto.   

Przekład Aleksandry Ziółkowskiej