"Tak jak kamień wrzucony do wody, tak każdy człowiek wytwarza w swoim życiu fale i kręgi na wodzie. Pamiętaj , że fale te mogą zakłócić spokój innych Istot. Pamiętaj, że odpowiedzialny jesteś za to, co wkładasz do swego kręgu i o tym, że twój krąg styka się z innymi. Musisz żyć w taki sposób, aby pokój pochodzący z twego kręgu przenikał do innych, z całym swoim błogosławieństwem. Kręgi pochodzące ze złości lub zawiści będą promieniować te uczucia na inne kręgi. Jesteś za to odpowiedzialny. Cokolwiek się dzieje wewnątrz nas - rozchodzi się to na cały świat, przekazując bądź piękno bądź niepokój innym kręgom życia."

Jamie Sams

Dawno temu – byłam wtedy znacznie młodsza – rozmawiałam ze starszym już człowiekiem, którego bardzo lubiłam. I ten ktoś powiedział mi:

„Każdego dnia przynajmniej przez piętnaście minut oddawaj się marzeniom. A jeśli wymarzysz ich ze sto, przynajmniej dwa uda Ci się wcielić w życie”. 

Więc oddawajcie się marzeniom i nie martwcie się o ich realizację; najpierw sobie pomarzcie. Wielu ludzi zabiło swoje marzenia, bo najpierw chcieli wiedzieć, Czy im się uda to, o czym mogliby zamarzyć. 

Jeśli zatem jesteś marzycielem pierwszej klasy, oddaj się marzeniom – wymyśl ich kilka – a dopiero potem, zamiast mówić: „ O Boże! O czym tu marzyć w takiej rzeczywistości?”, zastanów się , co musi się stać, aby twoje marzenia się spełniły.

Dzieci wasze nie są waszymi dziećmi. To syny i córy tęsknoty życia za sobą samym. Jawią się na tej ziemi przez was, lecz nie od was pochodzą; i choć przebywają z wami, nie do was należą.

      Miłość im waszą dawajcie, lecz nie waszą myśl, gdyż one własne posiadają myśli. Schronienie możecie dać ciału ich, ale nie duszy; dusze ich bowiem w przybytku jutra trwają, a tam nawet marzeniem swoim nie zdołacie sięgnąć. Możecie starać sie być do nich podobni, lecz nie usiłujcie nigdy upodobnić je sobie. Bo życie nie cofa się wstecz, ani się ogląda za wczorajszym dniem. Jesteście jako łuk, a dzieci wasze jako strzały żywe, wybiegające z was w dal. Wielki Łucznik na nieskończoności szlaku cel widzi daleki i was swą mocą naciąga jako łuk, by strzały Jego szybko niosły i daleko. W dłoni łucznika niechże ugięcie się wasze ku weselu służy. Jego miłość bowiem ogarnia i strzałę, co pędzi i łuk, co trwa nieruchomy.

Wszyscy według swoich zadań i celów mają miejsce w pięknie wszechświata. 

Augustyn z Hippomy 

Jeśli ciągle mnie krytykujecie – uczę się potępiać innych.

Jeśli jestem otoczony wrogością – uczę się podstępnie walczyć.

Jeśli lekceważycie moje uczucia – uczę się izolacji.

Jeśli często słyszę „nie przeszkadzaj, jestem teraz zajęty” – uczę się braku wyrozumiałości.

Jeśli nie dajecie mi prawa do błędów – uczę się wrogości.

Dzieci nie chcą być pouczane, pragną akceptacji.