Stampaggio Plastica

6-latek w szkole – radość czy problem?

Trudna decyzja związana z posłaniem 6-latka do szkoły spędza sen z powiek wielu rodzicom. Myśl o skróconym dzieciństwie często pozostaje w sprzeczności z chęcią sprostania wymogom współczesnego świata, gdzie szybkie osiąganie kolejnych szczebli wykształcenia i pozycji zawodowych staje się miarą sukcesu. Podejmując decyzję o posłaniu dziecka do szkoły należy jednak pamiętać, że każde dziecko rozwija się inaczej, ma swoją dynamikę, tempo i rytm rozwoju. Dzieci różnią się między sobą zdolnościami do nauki, sprawnością rozumowania, pamięcią, zdolnością do koncentracji uwagi, zainteresowaniem nauką.O poziomie rozwoju dziecka decyduje szereg czynników, przede wszystkim wrodzone zdolności, talenty rodzicielskie, warunki w jakich dziecko się wychowuje, zdobyte dotychczasowe doświadczenia i wiele innych, pozornie mniej ważnych spraw. Warto również zwrócić uwagę, w której połowie roku urodziło się dziecko.

Jeżeli więc, Twój 6-latek:

• interesuje się otaczającym światem, posiada wiedzę o sobie ( potrafi powiedzieć    jak się nazywa, ile ma lat, gdzie mieszka, zna pory roku, dni tygodnia)

• posiada odpowiedni do wieku zasób słów, prawidłowo wymawia wszystkie głoski,   swobodnie wypowiada się zdaniami, np. na temat swoich przeżyć, zaobserwowanego  zjawiska lub oglądanego obrazka

• słucha uważnie poleceń i rozumie ich treść

• skupia uwagę na zadaniu,

• przestrzega reguł obowiązujących w społeczności dziecięcej i współdziała w zabawach i sytuacjach zadaniowych

• zapamiętuje treść bajki, wiersza, potrafi odtworzyć je z pamięci

• ma umiejętność klasyfikowania i szeregowania przedmiotów, obrazków

• potrafi wyobrazić sobie co było wcześniej i co będzie później(zna pojęcia czasowe wczoraj, jutro)

• posiada orientację w schemacie ciała i w przestrzeni ( potrafi wskazać prawą, lewą rękę, rozumie treść poleceń „ zaznacz w lewym górnym rogu..”, określa położenie przedmiotów nad, pod, na)

• jest samodzielny w czynnościach samoobsługowych (ubieranie, rozbieranie, mycie, potrzeby fizjologiczne, właściwie zachowanie  przy stole podczas posiłków), oraz w sytuacji zadaniowej (wykazuje inicjatywę, podejmuje próby poradzenia sobie z trudnością, jest zainteresowane osiągnięciem celu, stara się dokończyć pracę)

• dba o bezpieczeństwo własne i innych (bezpiecznie porusza się po drodze, rozumie jak zachować się w sytuacji  zagrożenia, wie gdzie  można otrzymać pomoc i umie o nią poprosić

• jest sprawny  pod względem ruchowym i manualnym ( łapie piłkę, buduje z drobnych, klocków, lepi z plasteliny, poprawnie trzyma ołówek posługuje się nożyczkami)

• jest zainteresowany  czytaniem, pisaniem i matematyką (interesuje się książkami,  z uwagą słucha opowiadań, baśni, rozumie sens umownych znaków, zna i stosuje liczebniki porządkowe, dodaje i odejmuje konkretne przedmioty, liczmany)

to te właściwości i cechy będą mu pomagały, gdy pójdzie do szkoły. Świadczą  one o wystarczającym przygotowaniu dziecka do podjęcia nauki szkolnej i możemy, jako rodzice, świadomie i odpowiedzialnie posłać go do klasy I.

Jeżeli jednak, dziecko nie spełnia powyższych wymagań, a ponadto w jego zachowaniu widoczne są  trudności w zakresie funkcjonowania społeczno-emocjonalnego:

• w zabawie reaguje złością , gniewem,  obraża się, odchodzi

• często wybucha złością, płaczem, reaguje   impulsywnie

• zachowuje się agresywnie w stosunku do innych dzieci, nie przestrzega reguł i zasad

• okazuje lęk, niepokój, wycofuje się

• stara się przebywać blisko nauczyciela w stopniu utrudniającym zabawę i naukę w grupie

• unika sytuacji wymagających samodzielności

• jego koncentracja jest chwiejna, bardzo podatna na rozproszenie

to oznacza, iż  nie osiągnęło jeszcze gotowości szkolnej i właściwą decyzją  wydaje się pozostawienie go w przedszkolu.  O sukcesie dziecka bowiem bardziej decyduje jego dojrzałość emocjonalna i społeczna niż posiadane umiejętności i wiadomości. Należy jednak pamiętać , iż „gotowość szkolna nie jest stanem, na który się czeka , ale należy ją wykształcać”. Dlatego warto podjąć działania wspomagające rozwój dziecka a ostateczną decyzję w razie wątpliwości skonsultować z pracownikami poradni.

„Nie aspirujcie , aby mieć dziecko, które będzie się Wam podobało.

Miejcie szacunek dla tego, które macie”.  BRUNO BETTELHEIM

Opracowanie:

psycholog -       mgr Magdalena Sromek

psycholog -      mgr Iwona Jaźwa

pracownicy Poradni Psychologiczno- Pedagogicznej w Tychach